.......krijg jij het goede ook zomaar in je hand?

Ik geniet ervan mijn kadootjes te delen. Ik ben vaak verrukt over hoe het leven in elkaar steekt en wil dat niet voor mezelf houden. Mijn geloof in het goede is Sinterklaas dan ook ontgroeid. Ik zie steeds beter hoe er voor me gezorgd wordt en mijn ‘ikje’ niet zo doorslaggevend is. Niet dat ik beschik over Hulp Pieten die karweitjes voor me doen maar wel dat belangrijke dingen in mijn leven mij worden aangereikt. Soms door hardhandig de weg te blokkeren die ik in mijn hoofd heb maar vaker door iets op mijn pad te laten komen dat zeer welkom is. Ik herinner mij zo’n vijftien jaar geleden dat ik werd gestopt door een burnout. Die was lastig tot ik helder kreeg dat deze ‘niet meer dan’ een oproep was om van werk en daarmee van bestaan te veranderen. Toen me duidelijk was wat voor werk ik nodig had ging de deurbel; een vader van langs de (voetbal)lijn kwam mij vragen of ik interesse had in een baan. Drie dagen later ben ik er begonnen en heb er twaalf jaar met plezier gewerkt. Is dit toeval? Ik rangschik het onder wat het leven mij doet toevallen. Ik gun ook jou de ervaring van wat ik levensgeschenken noem; wat valt er veel van je af als je het niet meer allemaal zelf hoeft te doen.