Spiegeltje, spiegeltje aan de wand , hoe komen mijn keuzes tot stand?

Ik ben een ware fiets liefhebber. Mijn goede seizoenen komen er aan. In de winter houd ik mijn conditie o.a. spinnend op peil. Spinnen doe je op een stilstaande fiets meestal op muziek of wat in mijn oren dreunt als ‘herrie’. Hoe licht of zwaar je trapt stel je zelf in. Pas maakte ik kennis met het spinnen voor een groot scherm met routes naar keuze. Mijn stoere gezelschap koos voor Alpe d’Huez. De trainer op het scherm geeft ‘onderweg’ instructies wanneer je zwaarder of lichter moet draaien zodat de beklimming nagebootst wordt. Het effect van de beelden van deze steile klim is dat het de beleving van je inspanning sterk bepaalt; het voelt als loodzwaar en je komt ‘leeg’ boven. Snel begint echter de afdaling waarbij de virtuele trainer opdracht geeft weer zwaar te trappen nu om hard te dalen. Je trapt net zo zwaar als zojuist naar boven maar het feit dat de weg daalt maakt dat je het weer op kunt brengen. Dit terwijl je net nog dacht dat je uitgepierd was. Zo zie je hoe de omstandigheden waarin je verkeert, of jezelf in waant, van grote invloed zijn op je gemoedstoestand. En deze laatste bepaalt vervolgens in sterke mate hoe je tegen iets aan kijkt. Sta je voor een belangrijk besluit, probeer je dan eerst bewust te worden van in welk vaarwater je met jezelf zit en of je het besluit nu wel moet nemen? Voelt dat niet goed: uitstellen! En als het haast heeft kijk dan op welke manier jij jezelf uit dat gemoed kunt losmaken. Stap zo gezegd effe van je spinfiets en zet de beelden uit die je bezig houden. Dan kun je van daar uit vertrekken in de goede richting!